Voorprogrammas
Zoek het voorprogramma (copyright: AB (www.abconcerts.be)
Niet al te veel woorden aan vuil maken. Dat is dé tactiek voor de gemiddelde muziekrecensent. Zo’n voorprogramma stelt toch niet al te veel voor, incidentele uitzonderingen als Mystery Jets of Cold War Kids niet te na gelaten. Wat is het uiteindelijk ook? Een bandje dat een halfuur krijgt om ontiegelijk zacht enkele nummers te spelen, terwijl roadies van de headliner nog inderhaast het podium schoonvegen. Geen kat die er aandacht aan besteedt: liever een biertje halen bij de bar. Nee, die hele voorprogrammameuk is niets meer dan wat tijdsvulling, achtergrondmuziek, meer ook niet. Toneelvoorstellingen beginnen toch ook niet met een voorprogramma? Toegegeven: films beginnen ook niet onmiddellijk, maar die worden evenmin begeleid door wat gejengel van schabouwelijke kwaliteit door een stel overjaarse tieners.
Botanique heeft zo de wat vervelende gewoonte om zeer lo (denk de -fi weg) bandjes te programmeren voor de eigenlijke act. Het lijkt alsof die last-minute opgetrommeld worden. En wat blijkt, dat is dus ook het geval. Vaak wordt er tot het laatste moment gewacht met het boeken van een voorprogramma om de eigenlijke hoofdact zo zijn eisen kan hebben. Bref: grote bands gaan vaak op trot met een heel stel voorprogramma’s zonder dat de zalen hier ook maar enige notie van hebben. Trix kreeg zo Powers voorgeschoteld, met dank aan The Brian Jonestown Massacre. Het was op zijn minst een curieus kijkstuk. Vaak is het instrumentarium van bands kaliber The Killers te uitgebreid om nog veel plaats te verschaffen aan een voorprogramma. En dan nemen ze een singer-songwriter mee. Een exemplaar dat compleet verzuipt in een eindeloze concerthal, zich al dan niet verslikkend in de akoestiek.
Dat de AB heeft een interessante visie op voorprogramma’s heeft, staat buiten kijf. Vrij vertaald: laat TV On The Radio voor We Are Scientist aantreden, en je houdt op het einde van de avond een halflege zaal over. Tot daaraantoe, maar waarom er nog twee volstrekt oninteressante bands voorsmijten? Noch de huppelkutjes van Au Revoir Simonne, noch Mates of State, leken zich erg comfortabel te voelen in een zaal met een dergelijke grootte. Gun die twee groepen een beetje intimiteit, dan komen ze beter tot hun recht. Of speelt het financiële aspect een rol? Boekers, platenmaatschappen, zalen, bands… De wereld van de voorprogramma’s is op zijn minst schimmig te noemen. Naft hoopt over enkele weken een wat genuanceerder verhaal te brengen.
Op Eurosonic/Noorderslag is er een interessant seminar geweest over het wat en hoe van voorprogramma’s. Lees het hier.
